De lente is alweer twee weken oud en dat betekent dat menige voetbalcompetitie in een beslissend stadium komt. Zo konden Zaterdag 1, Zondag 4 en de B1 dit weekend kampioen worden, kon de A1 zich uit de nesten werken, Zondag 2 zich praktisch veilig spelen en ons Eerste de weg naar boven verder vervolgen. Maar niet alle dromen komen uit en dat bleek deze keer maar weer eens een waarheid als een koe te zijn.

De wedstrijd was slechts twee minuten oud en Het Eerste stond al op voorsprong door een doelpunt van Boy Visser. De Haarlemmers speelden niet zo goed als vorige week tegen koploper EDO. Het duel kende vooral in de tweede helft nogal wat momenten waarin de scheidsrechter vrij makkelijk kaarten over en weer uitdeelde. Zo eindigde HFC met negen en De Meern met tien man. De vroege goal van Boy Visser bleek na negentig minuten plus veel blessuretijd de winnende: 1-0.

Het dorp De Meern, dat in 1954 is ontstaan uit een fusie tussen − wie kent ze niet? − Oudenrijn en Veldhuizen, heeft vanaf 1947 een voetbalclub binnen de grenzen en deze zit dus tegen de pensioengerechtigde leeftijd van 65 jaar aan. Nu is het kennelijk niet de bedoeling om van het pensioen te gaan genieten, want voetbalvereniging De Meern maakt de laatste jaren juist een stormachtige ontwikkeling door.

De Meern, een dorp dat in 1954 is ontstaan uit een fusie tussen, wie kent het niet, Oudenrijn en Veldhuizen heeft vanaf 1947 een voetbalclub in haar gelederen.
De Meern zit dus aan tegen de pensioengerechtigde leeftijd van 65 jaar. Nu is het kennelijk niet de bedoeling van de club om van een pensioen te gaan genieten, want het maakt de laatste jaren juist een stormachtige ontwikkeling door. Op de drie kunstgras en de drie natuurgasvelden spelen maar liefst 96 teams in de competitie, waaronder een opvallend groot aantal dames en meisjesteams.

Een zondag met alle weersoorten: regen , zon, dichte bewolking, hollandsche luchten, het dak van een boeiende voetbalwedstrijd. In de “middle of nowhere” tussen landelijk en grootstedelijk gebied.in de Meern verwacht je dan het echte Hollandse gras. En wat treffen we: een tapijt van kunstgras. Met als gevolg zaalvoetbal in de open lucht. Dit waren mijn eerste gevoelens en het wedstrijdverloop was ernaar. Stuiterende en opspringende ballen van twee enthousiaste teams…..

De tweede wedstrijd van dit seizoen was tegen een oude bekende van twee jaar geleden v.v. De Meern. Een goede ploeg die al een jaar eerder promoveerde naar de eerste klasse. De eerste twintig minuten ging de strijd gelijk op tot dat De Meern een razend snelle counter uitvoerde waaruit zij de leiding namen 1-0. Vlak voor rust kwam “Het Eerste” op gelijke hoogte door een doelpunt van Wouter Haarmans.